डडेल्धुराः तपाई डडेल्धुरामा आउनु भएकोछ भने यो जोडि लाई पक्कै पनि देख्नु भएको होला । सुदुर पहाडको मुखय बजार क्षेत्र बागबजार छेउमै मकै बेच्ने अंकल आन्टीको नामले चिनिन्छ यो जोडिलाई । उनीहरुको दैनिकि नै मकै, बदाम, केरा र फलफुल बेच्ने बनेकोछ । तराई र पहाडका विभिन्न क्षेत्रबाट सामन ल्याउने र डडेल्धुराको फुटपातमा बेच्ने उनको दैनिकि नै बनेछ ।
सटर भाडामा लिनुका लागि आर्थिक अभाव भएपछि उनीहरु बागबजार क्षेत्रको सडक छेउमा व्यापार गर्न सुरु गरेका हुन् । ७ साल अधि ओम प्रकासले भारतमा करिब ६ बर्ष रोजगारी गरेका थिए । भारतको दुखः पडिालाई देखेर उनले आफ्नो गाउमै केहि गर्ने सपना बोकेर भारतको यात्रा छोडि गाउँमा फर्के , सुरुमा उनले गाउँमा किराना पसल संञ्चालन गरे , गाँउमा मानिसहरु बसाईसराई सार्दै गए , व्यापार पनि मन्द हुर्दै गयो उनले त्यहा सम्भावना नदेखेपछि डडेल्धुरा सदरमुका जाने निधो गरे । उनी बजार आएको अहिले ६ बर्ष बढि भयो । उनलाई उनकी पत्नी (टिकेश्वरी) ले पनि निकै साथ दिएकी छिन् ।
दुबै जना सडक पेटिमा व्यापार गर्न थालेको ६ बर्ष बढि भयो , उनीहरु नगएको कुनै मेला, महोत्सव छैन् , उनको व्यापार सैली घुम्न्ते व्यापार शैली छ । उनीने डडेल्धुरा सदरमुकाममा एउटा सानो कोठा भाडामा लिएर बस्छन्। कोठालाई गोदामको रुपमा पनि प्रयोग गर्दै आएका छन् । टिकेश्वरीका एक छोरा र एक छोरी छन्। छोरा कक्षा ६ मा र छोरी यूकेजीमा माउन्टेन बोर्डिङ स्कुलमा पढ्दै छन्। टिकेश्वरीको एउटै सपना छ आफ्ना छोराछोरीलाई डाक्टर पढाउने।
उनको आम्दानीको स्रोत मकै र बदाम बिक्री नै हो। दैनिक ३ हजार रुपैयाँ बराबरको मकै किनेर उनीहरू ५। ६ हजार रुपैयाँसम्म को बिक्री गर्छन । श्रीमान् ओमप्रकाशले पनि टिकेश्वरीलाई पूरै साथ दिन्छन्। चैतदेखि असोजसम्म मकै र असोज देखि फागुनसम्म बदाम बेच्छन् भने डडेल्धुरामा हुने मेला महोत्सब सबै ठाउँमा उनीहरु पुग्ने गर्छन । उनीहरूले आफ्नो घर खर्च चलाउँछन्,
उनको आफनो गाउँमा जग्गाजमिन छैन। पुरानो घर भत्किसकेको छ र ससुरा पनि बितिसकेका छन्। सासू मानसिक रोगी भएकाले उनी अहिले गाउँमै बस्दै आएकी छिन्। टिकेश्वरीले गाउँमा बस्ने योजनाका साथ उखु पेल्ने मेसिन र बाख्रा पालनका लागि अनुदानका लागि गाउँपालिकामा पटकपटक अनुरोध गरिन तर कसैले सुनुवाइ नगरेको उनको गुनासो छ। खुल्ला आकाशमा पानी पर्दा छाता र जस्ताका पाताले छेक्छु,ू उनी भन्छिन्, यो भनाइले उनको संघर्षपूर्ण जीवनलाई थप प्रस्ट्याउँछ।
टिकेश्वरीको अनुहारमा घामले डढेको कालोपन र हातमा मकै पोल्दा लागेका दाग छन् तर, उनका आँखामा भविष्यका लागि एउटा चम्किलो सपना छ। उनले आफ्ना छोराछोरीलाई राम्रो शिक्षा दिएर डाक्टर बनाउने लक्ष्य लिएकी छिन्।
खुला आकाशमुनि, चर्को घाम र पानीको परवाह नगरी, टिकेश्वरी आफ्नो परिवारको उज्वल भविष्यका लागि दैनिक संघर्ष गरिरहेकी छिन्। उनको यो संघर्षले डडेल्धुराको भीमदत्त चोकमा एउटा प्रेरणादायी कथा बुनिरहेको छ।
